و عمری است که در بیابان دنیا، همچون آفتابگردانی که رو به سوی خورشید خورشید است، در انتظار بارانی هستیم که از ابرهای حقیقت حق بر چشمان خسته ومنتظرمان ببارد. ولی چه سود که چشمانمان به در ماند و هنوز...
انتظار را عبادت می دانند. اما چرا انتظار؟ انتظار چه کسی؟ و کدام انتظار؟!
چرا انتظار؟
انسانی را نمی توان یافت که برای خود ایده آلی نداشته باشد چرا که همه انسانها کمال و سعادت را می خواهند و برای رسیدن به آن از هیچ تلاشی فروگذار نمی کنند. در همین حال انسانها در نوع کمال و سعادت خود تفاوتهای بنیادین با یکدیگر دارند چرا که خداوند قدرت تفکر و تعقل را به انسانها عطا نمود تا بتواند ایده آل های خود را ترسیم کنند. هرکس به میزانی که این قدرت تفکر وتعقل را در وجودش پرورانده می تواند ایده آل ها را ترسیم کند. اما چون انسان ها در ظرف زمان و مکان هستند برای رسیدن به ایده آل هایی که برای خود، با استفاده از قدرت تفکر و تعقل ترسیم نموده اند، می بایست طعم انتظار را بچشند. زمانی که انسانی بخواهد به نقطه ای برسد که تا کنون در آن نبوده است می بایست ظرفیت آن نقطه و مکان را در خود ایجاد نماید و انتظار در واقع همان ایجاد ظرفیت برای رسیدن به کمال است.
انتظار چه کسی؟
مطمئنا انسانها به تنهایی نمی توانند به کمال برسند. چرا که خداوندی که به آنها قدرت تفکر و تعقل عطا نموده است، آن قدرت تفکر و تعقل به شدت محدود نموده است. مطمئنا به جهت جبران اینچنین محدودیت هایی می بایست به انسانی نزدیک گردد که اولا مانند تمام انسانهای دیگر باشد ثانیا از هرگونه اشتباهی مصون باشد، ثالثا برگزیده خداوند متعال باشد و رابعا انسانها را به سمت کمال واقعی رهنمون سازد.
کدام انتظار؟
انتظار چیزی جز ایجاد ظرفیت برای دریافت حقیقت نیست. مطمئنا زمانی که می خواهیم خود را آماده دریافت حقیقت کنیم می بایست حقیقت را بشناسیم و زمانی که حقیقت را شناختیم هیچ گاه از آن روی برنگردانیم. زمانی که گروهی از انسانها به سمت حقیقت حرکت کنند مطمئنا با گروه دیگری از انسانها مواجه می شوند که رو به سوی حقیقت ندارند. در نتیجه با یکدیگر برخورد می کنند و این قصه خیر و شر ازابتدای تاریخ بوده است و تا انتهای آن خواهد ماند. حال در این جند دهه اخیر عده ای با در نظر گرفتن این برخورد خیر و شر، سعی در تسریع این برخورد، آن هم از طریق ترویج شرارت دارند. این عده در حقیقت دلیل واقعی انتظار که همان رو به سوی حقیقت بودن است، را فراموش کرده اند و می خواهند به هرچه زودتر به حقیقت برسند بی آنکه ظرفیت لازم را در خود ایجاد نمایند.
مطمئنا در طول تاریخ معنای واقعی انتظار و مرجع واقعی انتظار و راه واقعی انتظار با انحرافات گوناگونی مواجه شده و در آینده نیز با احتمالا با انحرافات بیشتری رو به رو خواهد شد ولی اگر انسانی تمامی این سوالات را به آنچه که پیامبر گرامی اسلام به یادگار گذاشته اند، که همان قرآن و عترت است، عرضه نماید هیچ گاه از رسیدن به حقیقت دور نخواهد شد.